Devi Mahatmyam Kilaka Stotram

ॐ

ദേവീ മാഹാത്മ്യം കീലക സ്തോത്രമ്

Devi Mahatmyam Malayalam

അസ്യ ശ്രീ കീലക സ്തോത്ര മഹാ മന്ത്രസ്യ । ശിവ ഋഷിഃ । അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദഃ । മഹാസരസ്വതീ ദേവതാ । മന്ത്രോദിത ദേവ്യോ ബീജമ് । നവാര്ണോ മന്ത്രശക്തി।ശ്രീ സപ്ത ശതീ മന്ത്ര സ്തത്വം സ്രീ ജഗദമ്ബാ പ്രീത്യര്ഥേ സപ്തശതീ പാഠാങ്ഗത്വഏന ജപേ വിനിയോഗഃ ।

ഓം നമശ്ചണ്ഡികായൈ

മാര്കണ്ഡേയ ഉവാച

ഓം വിശുദ്ധ ജ്ഞാനദേഹായ ത്രിവേദീ ദിവ്യചക്ഷുഷേ ।

ശ്രേയഃ പ്രാപ്തി നിമിത്തായ നമഃ സോമാര്ഥ ധാരിണേ ॥1॥

സര്വമേത ദ്വിജാനീയാന്മന്ത്രാണാപി കീലകമ് ।

സോഽപി ക്ഷേമമവാപ്നോതി സതതം ജാപ്യ തത്പരഃ ॥2॥

സിദ്ധ്യന്തുച്ചാടനാദീനി കര്മാണി സകലാന്യപി ।

ഏതേന സ്തുവതാം ദേവീം സ്തോത്രവൃന്ദേന ഭക്തിതഃ ॥3॥

ന മന്ത്രോ നൌഷധം തസ്യ ന കിഞ്ചി ദപി വിധ്യതേ ।

വിനാ ജാപ്യം ന സിദ്ധ്യേത്തു സര്വ മുച്ചാടനാദികമ് ॥4॥

സമഗ്രാണ്യപി സേത്സ്യന്തി ലോകശജ്ഞ്കാ മിമാം ഹരഃ ।

കൃത്വാ നിമന്ത്രയാമാസ സര്വ മേവ മിദം ശുഭമ് ॥5॥

സ്തോത്രംവൈ ചണ്ഡികായാസ്തു തച്ച ഗുഹ്യം ചകാര സഃ ।

സമാപ്നോതി സപുണ്യേന താം യഥാവന്നിമന്ത്രണാം ॥6॥

സോപിഽക്ഷേമ മവാപ്നോതി സര്വ മേവ ന സംശയഃ ।

കൃഷ്ണായാം വാ ചതുര്ദശ്യാം അഷ്ടമ്യാം വാ സമാഹിതഃ॥6॥

ദദാതി പ്രതിഗൃഹ്ണാതി നാന്യ ഥൈഷാ പ്രസീദതി ।

ഇത്ഥം രൂപേണ കീലേന മഹാദേവേന കീലിതമ്। ॥8॥

യോ നിഷ്കീലാം വിധായൈനാം ചണ്ഡീം ജപതി നിത്യ ശഃ ।

സ സിദ്ധഃ സ ഗണഃ സോഽഥ ഗന്ധര്വോ ജായതേ ധ്രുവമ് ॥9॥

ന ചൈവാ പാടവം തസ്യ ഭയം ക്വാപി ന ജായതേ ।

നാപ മൃത്യു വശം യാതി മൃതേച മോക്ഷമാപ്നുയാത്॥10॥

ജ്ഞാത്വാപ്രാരഭ്യ കുര്വീത ഹ്യകുര്വാണോ വിനശ്യതി ।

തതോ ജ്ഞാത്വൈവ സമ്പൂര്നം ഇദം പ്രാരഭ്യതേ ബുധൈഃ ॥11॥

സൌഭാഗ്യാദിച യത്കിഞ്ചിദ് ദൃശ്യതേ ലലനാജനേ ।

തത്സര്വം തത്പ്രസാദേന തേന ജപ്യമിദം ശുഭം ॥12॥

ശനൈസ്തു ജപ്യമാനേഽസ്മിന് സ്തോത്രേ സമ്പത്തിരുച്ചകൈഃ।

ഭവത്യേവ സമഗ്രാപി തതഃ പ്രാരഭ്യമേവതത് ॥13॥

ഐശ്വര്യം തത്പ്രസാദേന സൌഭാഗ്യാരോഗ്യമേവചഃ ।

ശത്രുഹാനിഃ പരോ മോക്ഷഃ സ്തൂയതേ സാന കിം ജനൈ ॥14॥

ചണ്ദികാം ഹൃദയേനാപി യഃ സ്മരേത് സതതം നരഃ ।

ഹൃദ്യം കാമമവാപ്നോതി ഹൃദി ദേവീ സദാ വസേത് ॥15॥

അഗ്രതോഽമും മഹാദേവ കൃതം കീലകവാരണമ് ।

നിഷ്കീലഞ്ച തഥാ കൃത്വാ പഠിതവ്യം സമാഹിതൈഃ ॥16॥

॥ ഇതി ശ്രീ ഭഗവതീ കീലക സ്തോത്രം സമാപ്തമ് ॥

Roman (IAST) Transliteration

oṃ namaścaṇḍikāyai

mārkaṇḍeya uvāca

oṃ viśuddha jñānadehāya trivedī divyacakṣuṣe |

śreyaḥ prāpti nimittāya namaḥ somārtha dhāriṇe ||1||

sarvameta dvijānīyānmantrāṇāpi kīlakam |

so'pi kṣemamavāpnoti satataṃ jāpya tatparaḥ ||2||

siddhyantuccāṭanādīni karmāṇi sakalānyapi |

etena stuvatāṃ devīṃ stotravṛndena bhaktitaḥ ||3||

na mantro nauṣadhaṃ tasya na kiñci dapi vidhyate |

vinā jāpyaṃ na siddhyettu sarva muccāṭanādikam ||4||

samagrāṇyapi setsyanti lokaśajñkā mimāṃ haraḥ |

kṛtvā nimantrayāmāsa sarva meva midaṃ śubham ||5||

stotraṃvai caṇḍikāyāstu tacca guhyaṃ cakāra saḥ |

samāpnoti sapuṇyena tāṃ yathāvannimantraṇāṃ ||6||

sopi'kṣema mavāpnoti sarva meva na saṃśayaḥ |

kṛṣṇāyāṃ vā caturdaśyāṃ aṣṭamyāṃ vā samāhitaḥ||6||

dadāti pratigṛhṇāti nānya thaiṣā prasīdati |

itthaṃ rūpeṇa kīlena mahādevena kīlitam| ||8||

yo niṣkīlāṃ vidhāyaināṃ caṇḍīṃ japati nitya śaḥ |

sa siddhaḥ sa gaṇaḥ so'tha gandharvo jāyate dhruvam ||9||

na caivā pāṭavaṃ tasya bhayaṃ kvāpi na jāyate |

nāpa mṛtyu vaśaṃ yāti mṛteca mokṣamāpnuyāt||10||

jñātvāprārabhya kurvīta hyakurvāṇo vinaśyati |

tato jñātvaiva sampūrnaṃ idaṃ prārabhyate budhaiḥ ||11||

saubhāgyādica yatkiñcid dṛśyate lalanājane |

tatsarvaṃ tatprasādena tena japyamidaṃ śubhaṃ ||12||

śanaistu japyamāne'smin stotre sampattiruccakaiḥ|

bhavatyeva samagrāpi tataḥ prārabhyamevatat ||13||

aiśvaryaṃ tatprasādena saubhāgyārogyamevacaḥ |

śatruhāniḥ paro mokṣaḥ stūyate sāna kiṃ janai ||14||

caṇdikāṃ hṛdayenāpi yaḥ smaret satataṃ naraḥ |

hṛdyaṃ kāmamavāpnoti hṛdi devī sadā vaset ||15||

agrato'muṃ mahādeva kṛtaṃ kīlakavāraṇam |

niṣkīlañca tathā kṛtvā paṭhitavyaṃ samāhitaiḥ ||16||

|| iti śrī bhagavatī kīlaka stotraṃ samāptam ||