Narayaniyam Dashaka 97 - Uttamabhaktiprarthana Tatha Markandeya Katha

ॐ

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 97 - ಉತ್ತಮಭಕ್ತಿಪ್ರಾರ್ಥನಾ ತಥಾ ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯ ಕಥಾ

Vishnu Kannada

ತ್ರೈಗುಣ್ಯಾದ್ಭಿನ್ನರೂಪಂ ಭವತಿ ಹಿ ಭುವನೇ ಹೀನಮಧ್ಯೋತ್ತಮಂ ಯತ್

ಜ್ಞಾನಂ ಶ್ರದ್ಧಾ ಚ ಕರ್ತಾ ವಸತಿರಪಿ ಸುಖಂ ಕರ್ಮ ಚಾಹಾರಭೇದಾಃ ।

ತ್ವತ್ಕ್ಷೇತ್ರತ್ವನ್ನಿಷೇವಾದಿ ತು ಯದಿಹ ಪುನಸ್ತ್ವತ್ಪರಂ ತತ್ತು ಸರ್ವಂ

ಪ್ರಾಹುರ್ನೈಗುಣ್ಯನಿಷ್ಠಂ ತದನುಭಜನತೋ ಮಙ್ಕ್ಷು ಸಿದ್ಧೋ ಭವೇಯಮ್ ॥1॥

ತ್ವಯ್ಯೇವ ನ್ಯಸ್ತಚಿತ್ತಃ ಸುಖಮಯಿ ವಿಚರನ್ ಸರ್ವಚೇಷ್ಟಾಸ್ತ್ವದರ್ಥಂ

ತ್ವದ್ಭಕ್ತೈಃ ಸೇವ್ಯಮಾನಾನಪಿ ಚರಿತಚರಾನಾಶ್ರಯನ್ ಪುಣ್ಯದೇಶಾನ್ ।

ದಸ್ಯೌ ವಿಪ್ರೇ ಮೃಗಾದಿಷ್ವಪಿ ಚ ಸಮಮತಿರ್ಮುಚ್ಯಮಾನಾವಮಾನ-

ಸ್ಪರ್ಧಾಸೂಯಾದಿದೋಷಃ ಸತತಮಖಿಲಭೂತೇಷು ಸಮ್ಪೂಜಯೇ ತ್ವಾಮ್ ॥2॥

ತ್ವದ್ಭಾವೋ ಯಾವದೇಷು ಸ್ಫುರತಿ ನ ವಿಶದಂ ತಾವದೇವಂ ಹ್ಯುಪಾಸ್ತಿಂ

ಕುರ್ವನ್ನೈಕಾತ್ಮ್ಯಬೋಧೇ ಝಟಿತಿ ವಿಕಸತಿ ತ್ವನ್ಮಯೋಽಹಂ ಚರೇಯಮ್ ।

ತ್ವದ್ಧರ್ಮಸ್ಯಾಸ್ಯ ತಾವತ್ ಕಿಮಪಿ ನ ಭಗವನ್ ಪ್ರಸ್ತುತಸ್ಯ ಪ್ರಣಾಶ-

ಸ್ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಾತ್ಮನೈವ ಪ್ರದಿಶ ಮಮ ವಿಭೋ ಭಕ್ತಿಮಾರ್ಗಂ ಮನೋಜ್ಞಮ್ ॥3॥

ತಂ ಚೈನಂ ಭಕ್ತಿಯೋಗಂ ದ್ರಢಯಿತುಮಯಿ ಮೇ ಸಾಧ್ಯಮಾರೋಗ್ಯಮಾಯು-

ರ್ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ತತ್ರಾಪಿ ಸೇವ್ಯಂ ತವ ಚರಣಮಹೋ ಭೇಷಜಾಯೇವ ದುಗ್ಧಮ್ ।

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯೋ ಹಿ ಪೂರ್ವಂ ಗಣಕನಿಗದಿತದ್ವಾದಶಾಬ್ದಾಯುರುಚ್ಚೈಃ

ಸೇವಿತ್ವಾ ವತ್ಸರಂ ತ್ವಾಂ ತವ ಭಟನಿವಹೈರ್ದ್ರಾವಯಾಮಾಸ ಮೃತ್ಯುಮ್ ॥4॥

ಮಾರ್ಕಣ್ಡೇಯಶ್ಚಿರಾಯುಃ ಸ ಖಲು ಪುನರಪಿ ತ್ವತ್ಪರಃ ಪುಷ್ಪಭದ್ರಾ-

ತೀರೇ ನಿನ್ಯೇ ತಪಸ್ಯನ್ನತುಲಸುಖರತಿಃ ಷಟ್ ತು ಮನ್ವನ್ತರಾಣಿ ।

ದೇವೇನ್ದ್ರಃ ಸಪ್ತಮಸ್ತಂ ಸುರಯುವತಿಮರುನ್ಮನ್ಮಥೈರ್ಮೋಹಯಿಷ್ಯನ್

ಯೋಗೋಷ್ಮಪ್ಲುಷ್ಯಮಾಣೈರ್ನ ತು ಪುನರಶಕತ್ತ್ವಜ್ಜನಂ ನಿರ್ಜಯೇತ್ ಕಃ ॥5॥

ಪ್ರೀತ್ಯಾ ನಾರಾಯಣಾಖ್ಯಸ್ತ್ವಮಥ ನರಸಖಃ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವಂ

ತುಷ್ಟ್ಯಾ ತೋಷ್ಟೂಯಮಾನಃ ಸ ತು ವಿವಿಧವರೈರ್ಲೋಭಿತೋ ನಾನುಮೇನೇ ।

ದ್ರಷ್ಟುಂ ಮಾಯ़ಆಂ ತ್ವದೀಯಾಂ ಕಿಲ ಪುನರವೃಣೋದ್ಭಕ್ತಿತೃಪ್ತಾನ್ತರಾತ್ಮಾ

ಮಾಯಾದುಃಖಾನಭಿಜ್ಞಸ್ತದಪಿ ಮೃಗಯತೇ ನೂನಮಾಶ್ಚರ್ಯಹೇತೋಃ ॥6॥

ಯಾತೇ ತ್ವಯ್ಯಾಶು ವಾತಾಕುಲಜಲದಗಲತ್ತೋಯಪೂರ್ಣಾತಿಘೂರ್ಣತ್-

ಸಪ್ತಾರ್ಣೋರಾಶಿಮಗ್ನೇ ಜಗತಿ ಸ ತು ಜಲೇ ಸಮ್ಭ್ರಮನ್ ವರ್ಷಕೋಟೀಃ ।

ದೀನಃ ಪ್ರೈಕ್ಷಿಷ್ಟ ದೂರೇ ವಟದಲಶಯನಂ ಕಞ್ಚಿದಾಶ್ಚರ್ಯಬಾಲಂ

ತ್ವಾಮೇವ ಶ್ಯಾಮಲಾಙ್ಗಂ ವದನಸರಸಿಜನ್ಯಸ್ತಪಾದಾಙ್ಗುಲೀಕಮ್ ॥7॥

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತ್ವಾಂ ಹೃಷ್ಟರೋಮಾ ತ್ವರಿತಮುಪಗತಃ ಸ್ಪ್ರಷ್ಟುಕಾಮೋ ಮುನೀನ್ದ್ರಃ

ಶ್ವಾಸೇನಾನ್ತರ್ನಿವಿಷ್ಟಃ ಪುನರಿಹ ಸಕಲಂ ದೃಷ್ಟವಾನ್ ವಿಷ್ಟಪೌಘಮ್ ।

ಭೂಯೋಽಪಿ ಶ್ವಾಸವಾತೈರ್ಬಹಿರನುಪತಿತೋ ವೀಕ್ಷಿತಸ್ತ್ವತ್ಕಟಾಕ್ಷೈ-

ರ್ಮೋದಾದಾಶ್ಲೇಷ್ಟುಕಾಮಸ್ತ್ವಯಿ ಪಿಹಿತತನೌ ಸ್ವಾಶ್ರಮೇ ಪ್ರಾಗ್ವದಾಸೀತ್ ॥8॥

ಗೌರ್ಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ತದಗ್ರೇ ಪುರಭಿದಥ ಗತಸ್ತ್ವತ್ಪ್ರಿಯಪ್ರೇಕ್ಷಣಾರ್ಥೀ

ಸಿದ್ಧಾನೇವಾಸ್ಯ ದತ್ವಾ ಸ್ವಯಮಯಮಜರಾಮೃತ್ಯುತಾದೀನ್ ಗತೋಽಭೂತ್ ।

ಏವಂ ತ್ವತ್ಸೇವಯೈವ ಸ್ಮರರಿಪುರಪಿ ಸ ಪ್ರೀಯತೇ ಯೇನ ತಸ್ಮಾ-

ನ್ಮೂರ್ತಿತ್ರಯ್ಯಾತ್ಮಕಸ್ತ್ವಂ ನನು ಸಕಲನಿಯನ್ತೇತಿ ಸುವ್ಯಕ್ತಮಾಸೀತ್ ॥9॥

ತ್ರ್ಯಂಶೇಸ್ಮಿನ್ ಸತ್ಯಲೋಕೇ ವಿಧಿಹರಿಪುರಭಿನ್ಮನ್ದಿರಾಣ್ಯೂರ್ಧ್ವಮೂರ್ಧ್ವಂ

ತೇಭೋಽಪ್ಯೂರ್ಧ್ವಂ ತು ಮಾಯಾವಿಕೃತಿವಿರಹಿತೋ ಭಾತಿ ವೈಕುಣ್ಠಲೋಕಃ ।

ತತ್ರ ತ್ವಂ ಕಾರಣಾಮ್ಭಸ್ಯಪಿ ಪಶುಪಕುಲೇ ಶುದ್ಧಸತ್ತ್ವೈಕರೂಪೀ

ಸಚ್ಚಿತ್ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ವಯಾತ್ಮಾ ಪವನಪುರಪತೇ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ಸರ್ವರೋಗಾತ್ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

traiguṇyādbhinnarūpaṃ bhavati hi bhuvane hīnamadhyottamaṃ yat

jñānaṃ śraddhā ca kartā vasatirapi sukhaṃ karma cāhārabhedāḥ |

tvatkṣetratvanniṣevādi tu yadiha punastvatparaṃ tattu sarvaṃ

prāhurnaiguṇyaniṣṭhaṃ tadanubhajanato maṅkṣu siddho bhaveyam ||1||

tvayyeva nyastacittaḥ sukhamayi vicaran sarvaceṣṭāstvadarthaṃ

tvadbhaktaiḥ sevyamānānapi caritacarānāśrayan puṇyadeśān |

dasyau vipre mṛgādiṣvapi ca samamatirmucyamānāvamāna-

spardhāsūyādidoṣaḥ satatamakhilabhūteṣu sampūjaye tvām ||2||

tvadbhāvo yāvadeṣu sphurati na viśadaṃ tāvadevaṃ hyupāstiṃ

kurvannaikātmyabodhe jhaṭiti vikasati tvanmayo'haṃ careyam |

tvaddharmasyāsya tāvat kimapi na bhagavan prastutasya praṇāśa-

stasmātsarvātmanaiva pradiśa mama vibho bhaktimārgaṃ manojñam ||3||

taṃ cainaṃ bhaktiyogaṃ draḍhayitumayi me sādhyamārogyamāyu-

rdiṣṭyā tatrāpi sevyaṃ tava caraṇamaho bheṣajāyeva dugdham |

mārkaṇḍeyo hi pūrvaṃ gaṇakanigaditadvādaśābdāyuruccaiḥ

sevitvā vatsaraṃ tvāṃ tava bhaṭanivahairdrāvayāmāsa mṛtyum ||4||

mārkaṇḍeyaścirāyuḥ sa khalu punarapi tvatparaḥ puṣpabhadrā-

tīre ninye tapasyannatulasukharatiḥ ṣaṭ tu manvantarāṇi |

devendraḥ saptamastaṃ surayuvatimarunmanmathairmohayiṣyan

yogoṣmapluṣyamāṇairna tu punaraśakattvajjanaṃ nirjayet kaḥ ||5||

prītyā nārāyaṇākhyastvamatha narasakhaḥ prāptavānasya pārśvaṃ

tuṣṭyā toṣṭūyamānaḥ sa tu vividhavarairlobhito nānumene |

draṣṭuṃ māya़āṃ tvadīyāṃ kila punaravṛṇodbhaktitṛptāntarātmā

māyāduḥkhānabhijñastadapi mṛgayate nūnamāścaryahetoḥ ||6||

yāte tvayyāśu vātākulajaladagalattoyapūrṇātighūrṇat-

saptārṇorāśimagne jagati sa tu jale sambhraman varṣakoṭīḥ |

dīnaḥ praikṣiṣṭa dūre vaṭadalaśayanaṃ kañcidāścaryabālaṃ

tvāmeva śyāmalāṅgaṃ vadanasarasijanyastapādāṅgulīkam ||7||

dṛṣṭvā tvāṃ hṛṣṭaromā tvaritamupagataḥ spraṣṭukāmo munīndraḥ

śvāsenāntarniviṣṭaḥ punariha sakalaṃ dṛṣṭavān viṣṭapaugham |

bhūyo'pi śvāsavātairbahiranupatito vīkṣitastvatkaṭākṣai-

rmodādāśleṣṭukāmastvayi pihitatanau svāśrame prāgvadāsīt ||8||

gauryā sārdhaṃ tadagre purabhidatha gatastvatpriyaprekṣaṇārthī

siddhānevāsya datvā svayamayamajarāmṛtyutādīn gato'bhūt |

evaṃ tvatsevayaiva smararipurapi sa prīyate yena tasmā-

nmūrtitrayyātmakastvaṃ nanu sakalaniyanteti suvyaktamāsīt ||9||

tryaṃśesmin satyaloke vidhiharipurabhinmandirāṇyūrdhvamūrdhvaṃ

tebho'pyūrdhvaṃ tu māyāvikṛtivirahito bhāti vaikuṇṭhalokaḥ |

tatra tvaṃ kāraṇāmbhasyapi paśupakule śuddhasattvaikarūpī

saccitbrahmādvayātmā pavanapurapate pāhi māṃ sarvarogāt ||10||