Narayaniyam Dashaka 29 - Mohinyavataram Adi

ॐ

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 29 - ಮೋಹಿನ್ಯವತಾರಂ ಆದಿ

Vishnu Kannada

ಉದ್ಗಚ್ಛತಸ್ತವ ಕರಾದಮೃತಂ ಹರತ್ಸು

ದೈತ್ಯೇಷು ತಾನಶರಣಾನನುನೀಯ ದೇವಾನ್ ।

ಸದ್ಯಸ್ತಿರೋದಧಿಥ ದೇವ ಭವತ್ಪ್ರಭಾವಾ-

ದುದ್ಯತ್ಸ್ವಯೂಥ್ಯಕಲಹಾ ದಿತಿಜಾ ಬಭೂವುಃ ॥1॥

ಶ್ಯಾಮಾಂ ರುಚಾಽಪಿ ವಯಸಾಽಪಿ ತನುಂ ತದಾನೀಂ

ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಸಿ ತುಙ್ಗಕುಚಮಣ್ಡಲಭಙ್ಗುರಾಂ ತ್ವಮ್ ।

ಪೀಯೂಷಕುಮ್ಭಕಲಹಂ ಪರಿಮುಚ್ಯ ಸರ್ವೇ

ತೃಷ್ಣಾಕುಲಾಃ ಪ್ರತಿಯಯುಸ್ತ್ವದುರೋಜಕುಮ್ಭೇ ॥2॥

ಕಾ ತ್ವಂ ಮೃಗಾಕ್ಷಿ ವಿಭಜಸ್ವ ಸುಧಾಮಿಮಾಮಿ-

ತ್ಯಾರೂಢರಾಗವಿವಶಾನಭಿಯಾಚತೋಽಮೂನ್ ।

ವಿಶ್ವಸ್ಯತೇ ಮಯಿ ಕಥಂ ಕುಲಟಾಽಸ್ಮಿ ದೈತ್ಯಾ

ಇತ್ಯಾಲಪನ್ನಪಿ ಸುವಿಶ್ವಸಿತಾನತಾನೀಃ ॥3॥

ಮೋದಾತ್ ಸುಧಾಕಲಶಮೇಷು ದದತ್ಸು ಸಾ ತ್ವಂ

ದುಶ್ಚೇಷ್ಟಿತಂ ಮಮ ಸಹಧ್ವಮಿತಿ ಬ್ರುವಾಣಾ ।

ಪಙ್ಕ್ತಿಪ್ರಭೇದವಿನಿವೇಶಿತದೇವದೈತ್ಯಾ

ಲೀಲಾವಿಲಾಸಗತಿಭಿಃ ಸಮದಾಃ ಸುಧಾಂ ತಾಮ್ ॥4॥

ಅಸ್ಮಾಸ್ವಿಯಂ ಪ್ರಣಯಿಣೀತ್ಯಸುರೇಷು ತೇಷು

ಜೋಷಂ ಸ್ಥಿತೇಷ್ವಥ ಸಮಾಪ್ಯ ಸುಧಾಂ ಸುರೇಷು ।

ತ್ವಂ ಭಕ್ತಲೋಕವಶಗೋ ನಿಜರೂಪಮೇತ್ಯ

ಸ್ವರ್ಭಾನುಮರ್ಧಪರಿಪೀತಸುಧಂ ವ್ಯಲಾವೀಃ ॥5॥

ತ್ವತ್ತಃ ಸುಧಾಹರಣಯೋಗ್ಯಫಲಂ ಪರೇಷು

ದತ್ವಾ ಗತೇ ತ್ವಯಿ ಸುರೈಃ ಖಲು ತೇ ವ್ಯಗೃಹ್ಣನ್ ।

ಘೋರೇಽಥ ಮೂರ್ಛತಿ ರಣೇ ಬಲಿದೈತ್ಯಮಾಯಾ-

ವ್ಯಾಮೋಹಿತೇ ಸುರಗಣೇ ತ್ವಮಿಹಾವಿರಾಸೀಃ ॥6॥

ತ್ವಂ ಕಾಲನೇಮಿಮಥ ಮಾಲಿಮುಖಾಞ್ಜಘನ್ಥ

ಶಕ್ರೋ ಜಘಾನ ಬಲಿಜಮ್ಭವಲಾನ್ ಸಪಾಕಾನ್ ।

ಶುಷ್ಕಾರ್ದ್ರದುಷ್ಕರವಧೇ ನಮುಚೌ ಚ ಲೂನೇ

ಫೇನೇನ ನಾರದಗಿರಾ ನ್ಯರುಣೋ ರಣಂ ತ್ವಮ್ ॥7॥

ಯೋಷಾವಪುರ್ದನುಜಮೋಹನಮಾಹಿತಂ ತೇ

ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಲೋಕನಕುತೂಹಲವಾನ್ ಮಹೇಶಃ ।

ಭೂತೈಸ್ಸಮಂ ಗಿರಿಜಯಾ ಚ ಗತಃ ಪದಂ ತೇ

ಸ್ತುತ್ವಾಽಬ್ರವೀದಭಿಮತಂ ತ್ವಮಥೋ ತಿರೋಧಾಃ ॥8॥

ಆರಾಮಸೀಮನಿ ಚ ಕನ್ದುಕಘಾತಲೀಲಾ-

ಲೋಲಾಯಮಾನನಯನಾಂ ಕಮನೀಂ ಮನೋಜ್ಞಾಮ್ ।

ತ್ವಾಮೇಷ ವೀಕ್ಷ್ಯ ವಿಗಲದ್ವಸನಾಂ ಮನೋಭೂ-

ವೇಗಾದನಙ್ಗರಿಪುರಙ್ಗ ಸಮಾಲಿಲಿಙ್ಗ ॥9॥

ಭೂಯೋಽಪಿ ವಿದ್ರುತವತೀಮುಪಧಾವ್ಯ ದೇವೋ

ವೀರ್ಯಪ್ರಮೋಕ್ಷವಿಕಸತ್ಪರಮಾರ್ಥಬೋಧಃ ।

ತ್ವನ್ಮಾನಿತಸ್ತವ ಮಹತ್ತ್ವಮುವಾಚ ದೇವ್ಯೈ

ತತ್ತಾದೃಶಸ್ತ್ವಮವ ವಾತನಿಕೇತನಾಥ ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

udgacchatastava karādamṛtaṃ haratsu

daityeṣu tānaśaraṇānanunīya devān |

sadyastirodadhitha deva bhavatprabhāvā-

dudyatsvayūthyakalahā ditijā babhūvuḥ ||1||

śyāmāṃ rucā'pi vayasā'pi tanuṃ tadānīṃ

prāpto'si tuṅgakucamaṇḍalabhaṅgurāṃ tvam |

pīyūṣakumbhakalahaṃ parimucya sarve

tṛṣṇākulāḥ pratiyayustvadurojakumbhe ||2||

kā tvaṃ mṛgākṣi vibhajasva sudhāmimāmi-

tyārūḍharāgavivaśānabhiyācato'mūn |

viśvasyate mayi kathaṃ kulaṭā'smi daityā

ityālapannapi suviśvasitānatānīḥ ||3||

modāt sudhākalaśameṣu dadatsu sā tvaṃ

duśceṣṭitaṃ mama sahadhvamiti bruvāṇā |

paṅktiprabhedaviniveśitadevadaityā

līlāvilāsagatibhiḥ samadāḥ sudhāṃ tām ||4||

asmāsviyaṃ praṇayiṇītyasureṣu teṣu

joṣaṃ sthiteṣvatha samāpya sudhāṃ sureṣu |

tvaṃ bhaktalokavaśago nijarūpametya

svarbhānumardhaparipītasudhaṃ vyalāvīḥ ||5||

tvattaḥ sudhāharaṇayogyaphalaṃ pareṣu

datvā gate tvayi suraiḥ khalu te vyagṛhṇan |

ghore'tha mūrchati raṇe balidaityamāyā-

vyāmohite suragaṇe tvamihāvirāsīḥ ||6||

tvaṃ kālanemimatha mālimukhāñjaghantha

śakro jaghāna balijambhavalān sapākān |

śuṣkārdraduṣkaravadhe namucau ca lūne

phenena nāradagirā nyaruṇo raṇaṃ tvam ||7||

yoṣāvapurdanujamohanamāhitaṃ te

śrutvā vilokanakutūhalavān maheśaḥ |

bhūtaissamaṃ girijayā ca gataḥ padaṃ te

stutvā'bravīdabhimataṃ tvamatho tirodhāḥ ||8||

ārāmasīmani ca kandukaghātalīlā-

lolāyamānanayanāṃ kamanīṃ manojñām |

tvāmeṣa vīkṣya vigaladvasanāṃ manobhū-

vegādanaṅgaripuraṅga samāliliṅga ||9||

bhūyo'pi vidrutavatīmupadhāvya devo

vīryapramokṣavikasatparamārthabodhaḥ |

tvanmānitastava mahattvamuvāca devyai

tattādṛśastvamava vātaniketanātha ||10||