Narayaniyam Dashaka 17 - Dhruvacharitam

ॐ

ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 17 - ಧ್ರುವಚರಿತಮ್

Vishnu Kannada

ಉತ್ತಾನಪಾದನೃಪತೇರ್ಮನುನನ್ದನಸ್ಯ

ಜಾಯಾ ಬಭೂವ ಸುರುಚಿರ್ನಿತರಾಮಭೀಷ್ಟಾ ।

ಅನ್ಯಾ ಸುನೀತಿರಿತಿ ಭರ್ತುರನಾದೃತಾ ಸಾ

ತ್ವಾಮೇವ ನಿತ್ಯಮಗತಿಃ ಶರಣಂ ಗತಾಽಭೂತ್ ॥1॥

ಅಙ್ಕೇ ಪಿತುಃ ಸುರುಚಿಪುತ್ರಕಮುತ್ತಮಂ ತಂ

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಧ್ರುವಃ ಕಿಲ ಸುನೀತಿಸುತೋಽಧಿರೋಕ್ಷ್ಯನ್ ।

ಆಚಿಕ್ಷಿಪೇ ಕಿಲ ಶಿಶುಃ ಸುತರಾಂ ಸುರುಚ್ಯಾ

ದುಸ್ಸನ್ತ್ಯಜಾ ಖಲು ಭವದ್ವಿಮುಖೈರಸೂಯಾ ॥2॥

ತ್ವನ್ಮೋಹಿತೇ ಪಿತರಿ ಪಶ್ಯತಿ ದಾರವಶ್ಯೇ

ದೂರಂ ದುರುಕ್ತಿನಿಹತಃ ಸ ಗತೋ ನಿಜಾಮ್ಬಾಮ್ ।

ಸಾಽಪಿ ಸ್ವಕರ್ಮಗತಿಸನ್ತರಣಾಯ ಪುಂಸಾಂ

ತ್ವತ್ಪಾದಮೇವ ಶರಣಂ ಶಿಶವೇ ಶಶಂಸ ॥3॥

ಆಕರ್ಣ್ಯ ಸೋಽಪಿ ಭವದರ್ಚನನಿಶ್ಚಿತಾತ್ಮಾ

ಮಾನೀ ನಿರೇತ್ಯ ನಗರಾತ್ ಕಿಲ ಪಞ್ಚವರ್ಷಃ ।

ಸನ್ದೃಷ್ಟನಾರದನಿವೇದಿತಮನ್ತ್ರಮಾರ್ಗ-

ಸ್ತ್ವಾಮಾರರಾಧ ತಪಸಾ ಮಧುಕಾನನಾನ್ತೇ ॥4॥

ತಾತೇ ವಿಷಣ್ಣಹೃದಯೇ ನಗರೀಂ ಗತೇನ

ಶ್ರೀನಾರದೇನ ಪರಿಸಾನ್ತ್ವಿತಚಿತ್ತವೃತ್ತೌ ।

ಬಾಲಸ್ತ್ವದರ್ಪಿತಮನಾಃ ಕ್ರಮವರ್ಧಿತೇನ

ನಿನ್ಯೇ ಕಠೋರತಪಸಾ ಕಿಲ ಪಞ್ಚಮಾಸಾನ್ ॥5॥

ತಾವತ್ತಪೋಬಲನಿರುಚ್ಛ್-ವಸಿತೇ ದಿಗನ್ತೇ

ದೇವಾರ್ಥಿತಸ್ತ್ವಮುದಯತ್ಕರುಣಾರ್ದ್ರಚೇತಾಃ ।

ತ್ವದ್ರೂಪಚಿದ್ರಸನಿಲೀನಮತೇಃ ಪುರಸ್ತಾ-

ದಾವಿರ್ಬಭೂವಿಥ ವಿಭೋ ಗರುಡಾಧಿರೂಢಃ ॥6॥

ತ್ವದ್ದರ್ಶನಪ್ರಮದಭಾರತರಙ್ಗಿತಂ ತಂ

ದೃಗ್ಭ್ಯಾಂ ನಿಮಗ್ನಮಿವ ರೂಪರಸಾಯನೇ ತೇ ।

ತುಷ್ಟೂಷಮಾಣಮವಗಮ್ಯ ಕಪೋಲದೇಶೇ

ಸಂಸ್ಪೃಷ್ಟವಾನಸಿ ದರೇಣ ತಥಾಽಽದರೇಣ ॥7॥

ತಾವದ್ವಿಬೋಧವಿಮಲಂ ಪ್ರಣುವನ್ತಮೇನ-

ಮಾಭಾಷಥಾಸ್ತ್ವಮವಗಮ್ಯ ತದೀಯಭಾವಮ್ ।

ರಾಜ್ಯಂ ಚಿರಂ ಸಮನುಭೂಯ ಭಜಸ್ವ ಭೂಯಃ

ಸರ್ವೋತ್ತರಂ ಧ್ರುವ ಪದಂ ವಿನಿವೃತ್ತಿಹೀನಮ್ ॥8॥

ಇತ್ಯೂಚಿಷಿ ತ್ವಯಿ ಗತೇ ನೃಪನನ್ದನೋಽಸಾ-

ವಾನನ್ದಿತಾಖಿಲಜನೋ ನಗರೀಮುಪೇತಃ ।

ರೇಮೇ ಚಿರಂ ಭವದನುಗ್ರಹಪೂರ್ಣಕಾಮ-

ಸ್ತಾತೇ ಗತೇ ಚ ವನಮಾದೃತರಾಜ್ಯಭಾರಃ ॥9॥

ಯಕ್ಷೇಣ ದೇವ ನಿಹತೇ ಪುನರುತ್ತಮೇಽಸ್ಮಿನ್

ಯಕ್ಷೈಃ ಸ ಯುದ್ಧನಿರತೋ ವಿರತೋ ಮನೂಕ್ತ್ಯಾ ।

ಶಾನ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಸನ್ನಹೃದಯಾದ್ಧನದಾದುಪೇತಾ-

ತ್ತ್ವದ್ಭಕ್ತಿಮೇವ ಸುದೃಢಾಮವೃಣೋನ್ಮಹಾತ್ಮಾ ॥10॥

ಅನ್ತೇ ಭವತ್ಪುರುಷನೀತವಿಮಾನಯಾತೋ

ಮಾತ್ರಾ ಸಮಂ ಧ್ರುವಪದೇ ಮುದಿತೋಽಯಮಾಸ್ತೇ ।

ಏವಂ ಸ್ವಭೃತ್ಯಜನಪಾಲನಲೋಲಧೀಸ್ತ್ವಂ

ವಾತಾಲಯಾಧಿಪ ನಿರುನ್ಧಿ ಮಮಾಮಯೌಘಾನ್ ॥11॥

Roman (IAST) Transliteration

uttānapādanṛpatermanunandanasya

jāyā babhūva surucirnitarāmabhīṣṭā |

anyā sunītiriti bharturanādṛtā sā

tvāmeva nityamagatiḥ śaraṇaṃ gatā'bhūt ||1||

aṅke pituḥ suruciputrakamuttamaṃ taṃ

dṛṣṭvā dhruvaḥ kila sunītisuto'dhirokṣyan |

ācikṣipe kila śiśuḥ sutarāṃ surucyā

dussantyajā khalu bhavadvimukhairasūyā ||2||

tvanmohite pitari paśyati dāravaśye

dūraṃ duruktinihataḥ sa gato nijāmbām |

sā'pi svakarmagatisantaraṇāya puṃsāṃ

tvatpādameva śaraṇaṃ śiśave śaśaṃsa ||3||

ākarṇya so'pi bhavadarcananiścitātmā

mānī niretya nagarāt kila pañcavarṣaḥ |

sandṛṣṭanāradaniveditamantramārga-

stvāmārarādha tapasā madhukānanānte ||4||

tāte viṣaṇṇahṛdaye nagarīṃ gatena

śrīnāradena parisāntvitacittavṛttau |

bālastvadarpitamanāḥ kramavardhitena

ninye kaṭhoratapasā kila pañcamāsān ||5||

tāvattapobalanirucch-vasite digante

devārthitastvamudayatkaruṇārdracetāḥ |

tvadrūpacidrasanilīnamateḥ purastā-

dāvirbabhūvitha vibho garuḍādhirūḍhaḥ ||6||

tvaddarśanapramadabhārataraṅgitaṃ taṃ

dṛgbhyāṃ nimagnamiva rūparasāyane te |

tuṣṭūṣamāṇamavagamya kapoladeśe

saṃspṛṣṭavānasi dareṇa tathā''dareṇa ||7||

tāvadvibodhavimalaṃ praṇuvantamena-

mābhāṣathāstvamavagamya tadīyabhāvam |

rājyaṃ ciraṃ samanubhūya bhajasva bhūyaḥ

sarvottaraṃ dhruva padaṃ vinivṛttihīnam ||8||

ityūciṣi tvayi gate nṛpanandano'sā-

vānanditākhilajano nagarīmupetaḥ |

reme ciraṃ bhavadanugrahapūrṇakāma-

stāte gate ca vanamādṛtarājyabhāraḥ ||9||

yakṣeṇa deva nihate punaruttame'smin

yakṣaiḥ sa yuddhanirato virato manūktyā |

śāntyā prasannahṛdayāddhanadādupetā-

ttvadbhaktimeva sudṛḍhāmavṛṇonmahātmā ||10||

ante bhavatpuruṣanītavimānayāto

mātrā samaṃ dhruvapade mudito'yamāste |

evaṃ svabhṛtyajanapālanaloladhīstvaṃ

vātālayādhipa nirundhi mamāmayaughān ||11||