Narayaniyam Dashaka 9 - Brahmanah Tapah Tatha Lokasrishtih

ॐ

नारायणीयं दशक 9 - ब्रह्मणः तपः तथा लोकसृष्टिः

Vishnu Devanagari

स्थितस्स कमलोद्भवस्तव हि नाभिपङ्केरुहे

कुतः स्विदिदमम्बुधावुदितमित्यनालोकयन् ।

तदीक्षणकुतूहलात् प्रतिदिशं विवृत्तानन-

श्चतुर्वदनतामगाद्विकसदष्टदृष्ट्यम्बुजाम् ॥1॥

महार्णवविघूर्णितं कमलमेव तत्केवलं

विलोक्य तदुपाश्रयं तव तनुं तु नालोकयन् ।

क एष कमलोदरे महति निस्सहायो ह्यहं

कुतः स्विदिदम्बुजं समजनीति चिन्तामगात् ॥2॥

अमुष्य हि सरोरुहः किमपि कारणं सम्भ्वे-

दिति स्म कृतनिश्चयस्स खलु नालरन्ध्राध्वना ।

स्वयोगबलविद्यया समवरूढवान् प्रौढधी -

स्त्वदीयमतिमोहनं न तु कलेवरं दृष्टवान् ॥3॥

ततः सकलनालिकाविवरमार्गगो मार्गयन्

प्रयस्य शतवत्सरं किमपि नैव सन्दृष्टवान् ।

निवृत्य कमलोदरे सुखनिषण्ण एकाग्रधीः

समाधिबलमादधे भवदनुग्रहैकाग्रही ॥4॥

शतेन परिवत्सरैर्दृढसमाधिबन्धोल्लसत्-

प्रबोधविशदीकृतः स खलु पद्मिनीसम्भवः ।

अदृष्टचरमद्भुतं तव हि रूपमन्तर्दृशा

व्यचष्ट परितुष्टधीर्भुजगभोगभागाश्रयम् ॥5॥

किरीटमुकुटोल्लसत्कटकहारकेयूरयुङ्-

मणिस्फुरितमेखलं सुपरिवीतपीताम्बरम् ।

कलायकुसुमप्रभं गलतलोल्लसत्कौस्तुभं

वपुस्तदयि भावये कमलजन्मे दर्शितम् ॥6॥

श्रुतिप्रकरदर्शितप्रचुरवैभव श्रीपते

हरे जय जय प्रभो पदमुपैषि दिष्ट्या दृशोः ।

कुरुष्व धियमाशु मे भुवननिर्मितौ कर्मठा-

मिति द्रुहिणवर्णितस्वगुणबंहिमा पाहि माम् ॥7॥

लभस्व भुवनत्रयीरचनदक्षतामक्षतां

गृहाण मदनुग्रहं कुरु तपश्च भूयो विधे ।

भवत्वखिलसाधनी मयि च भक्तिरत्युत्कटे-

त्युदीर्य गिरमादधा मुदितचेतसं वेधसम् ॥8॥

शतं कृततपास्ततः स खलु दिव्यसंवत्सरा-

नवाप्य च तपोबलं मतिबलं च पूर्वाधिकम् ।

उदीक्ष्य किल कम्पितं पयसि पङ्कजं वायुना

भवद्बलविजृम्भितः पवनपाथसी पीतवान् ॥9॥

तवैव कृपया पुनस्सरसिजेन तेनैव सः

प्रकल्प्य भुवनत्रयीं प्रववृते प्रजानिर्मितौ ।

तथाविधकृपाभरो गुरुमरुत्पुराधीश्वर

त्वमाशु परिपाहि मां गुरुदयोक्षितैरीक्षितैः ॥10॥

Roman (IAST) Transliteration

sthitassa kamalodbhavastava hi nābhipaṅkeruhe

kutaḥ svididamambudhāvuditamityanālokayan |

tadīkṣaṇakutūhalāt pratidiśaṃ vivṛttānana-

ścaturvadanatāmagādvikasadaṣṭadṛṣṭyambujām ||1||

mahārṇavavighūrṇitaṃ kamalameva tatkevalaṃ

vilokya tadupāśrayaṃ tava tanuṃ tu nālokayan |

ka eṣa kamalodare mahati nissahāyo hyahaṃ

kutaḥ svididambujaṃ samajanīti cintāmagāt ||2||

amuṣya hi saroruhaḥ kimapi kāraṇaṃ sambhve-

diti sma kṛtaniścayassa khalu nālarandhrādhvanā |

svayogabalavidyayā samavarūḍhavān prauḍhadhī -

stvadīyamatimohanaṃ na tu kalevaraṃ dṛṣṭavān ||3||

tataḥ sakalanālikāvivaramārgago mārgayan

prayasya śatavatsaraṃ kimapi naiva sandṛṣṭavān |

nivṛtya kamalodare sukhaniṣaṇṇa ekāgradhīḥ

samādhibalamādadhe bhavadanugrahaikāgrahī ||4||

śatena parivatsarairdṛḍhasamādhibandhollasat-

prabodhaviśadīkṛtaḥ sa khalu padminīsambhavaḥ |

adṛṣṭacaramadbhutaṃ tava hi rūpamantardṛśā

vyacaṣṭa parituṣṭadhīrbhujagabhogabhāgāśrayam ||5||

kirīṭamukuṭollasatkaṭakahārakeyūrayuṅ-

maṇisphuritamekhalaṃ suparivītapītāmbaram |

kalāyakusumaprabhaṃ galatalollasatkaustubhaṃ

vapustadayi bhāvaye kamalajanme darśitam ||6||

śrutiprakaradarśitapracuravaibhava śrīpate

hare jaya jaya prabho padamupaiṣi diṣṭyā dṛśoḥ |

kuruṣva dhiyamāśu me bhuvananirmitau karmaṭhā-

miti druhiṇavarṇitasvaguṇabaṃhimā pāhi mām ||7||

labhasva bhuvanatrayīracanadakṣatāmakṣatāṃ

gṛhāṇa madanugrahaṃ kuru tapaśca bhūyo vidhe |

bhavatvakhilasādhanī mayi ca bhaktiratyutkaṭe-

tyudīrya giramādadhā muditacetasaṃ vedhasam ||8||

śataṃ kṛtatapāstataḥ sa khalu divyasaṃvatsarā-

navāpya ca tapobalaṃ matibalaṃ ca pūrvādhikam |

udīkṣya kila kampitaṃ payasi paṅkajaṃ vāyunā

bhavadbalavijṛmbhitaḥ pavanapāthasī pītavān ||9||

tavaiva kṛpayā punassarasijena tenaiva saḥ

prakalpya bhuvanatrayīṃ pravavṛte prajānirmitau |

tathāvidhakṛpābharo gurumarutpurādhīśvara

tvamāśu paripāhi māṃ gurudayokṣitairīkṣitaiḥ ||10||