Narayaniyam Dashaka 45 - Shrikrishnasya Balalilah

ॐ

नारायणीयं दशक 45 - श्रीकृष्णस्य बाललीलाः

Vishnu Devanagari

अयि सबल मुरारे पाणिजानुप्रचारैः

किमपि भवनभागान् भूषयन्तौ भवन्तौ ।

चलितचरणकञ्जौ मञ्जुमञ्जीरशिञ्जा-

श्रवणकुतुकभाजौ चेरतुश्चारुवेगात् ॥1॥

मृदु मृदु विहसन्तावुन्मिषद्दन्तवन्तौ

वदनपतितकेशौ दृश्यपादाब्जदेशौ ।

भुजगलितकरान्तव्यालगत्कङ्कणाङ्कौ

मतिमहरतमुच्चैः पश्यतां विश्वनृणाम् ॥2॥

अनुसरति जनौघे कौतुकव्याकुलाक्षे

किमपि कृतनिनादं व्याहसन्तौ द्रवन्तौ ।

वलितवदनपद्मं पृष्ठतो दत्तदृष्टी

किमिव न विदधाथे कौतुकं वासुदेव ॥3॥

द्रुतगतिषु पतन्तावुत्थितौ लिप्तपङ्कौ

दिवि मुनिभिरपङ्कैः सस्मितं वन्द्यमानौ ।

द्रुतमथ जननीभ्यां सानुकम्पं गृहीतौ

मुहुरपि परिरब्धौ द्राग्युवां चुम्बितौ च ॥4॥

स्नुतकुचभरमङ्के धारयन्ती भवन्तं

तरलमति यशोदा स्तन्यदा धन्यधन्या ।

कपटपशुप मध्ये मुग्धहासाङ्कुरं ते

दशनमुकुलहृद्यं वीक्ष्य वक्त्रं जहर्ष ॥5॥

तदनुचरणचारी दारकैस्साकमारा-

न्निलयततिषु खेलन् बालचापल्यशाली ।

भवनशुकविडालान् वत्सकांश्चानुधावन्

कथमपि कृतहासैर्गोपकैर्वारितोऽभूः ॥6॥

हलधरसहितस्त्वं यत्र यत्रोपयातो

विवशपतितनेत्रास्तत्र तत्रैव गोप्यः ।

विगलितगृहकृत्या विस्मृतापत्यभृत्या

मुरहर मुहुरत्यन्ताकुला नित्यमासन् ॥7॥

प्रतिनवनवनीतं गोपिकादत्तमिच्छन्

कलपदमुपगायन् कोमलं क्वापि नृत्यन् ।

सदययुवतिलोकैरर्पितं सर्पिरश्नन्

क्वचन नवविपक्वं दुग्धमप्यापिबस्त्वम् ॥8॥

मम खलु बलिगेहे याचनं जातमास्ता-

मिह पुनरबलानामग्रतो नैव कुर्वे ।

इति विहितमतिः किं देव सन्त्यज्य याच्ञां

दधिघृतमहरस्त्वं चारुणा चोरणेन ॥9॥

तव दधिघृतमोषे घोषयोषाजनाना-

मभजत हृदि रोषो नावकाशं न शोकः ।

हृदयमपि मुषित्वा हर्षसिन्धौ न्यधास्त्वं

स मम शमय रोगान् वातगेहाधिनाथ ॥10॥

शाखाग्रे विधुं विलोक्य फलमित्य्म्बां च तातं मुहुः

सम्प्रार्थ्याथ तदा तदीयवचसा प्रोत्क्षिप्तबाहौ त्वयि।

चित्रं देव शशी स ते कर्मगात् किं ब्रूमहे सम्पतः

ज्योतिर्मण्डलपूरिताखिलवपुः प्रागा विराड्रूपताम् ॥ 11॥

किं किं बतेदमिति सम्भ्रम भाजमेनं

ब्रह्मार्णवे क्षणममुं परिमज्ज्य तातम् ।

मायां पुनस्तनय-मोहमयीं वितन्वन्

आनन्दचिन्मय जगन्मय पाहि रोगात् ॥12॥

Roman (IAST) Transliteration

ayi sabala murāre pāṇijānupracāraiḥ

kimapi bhavanabhāgān bhūṣayantau bhavantau |

calitacaraṇakañjau mañjumañjīraśiñjā-

śravaṇakutukabhājau ceratuścāruvegāt ||1||

mṛdu mṛdu vihasantāvunmiṣaddantavantau

vadanapatitakeśau dṛśyapādābjadeśau |

bhujagalitakarāntavyālagatkaṅkaṇāṅkau

matimaharatamuccaiḥ paśyatāṃ viśvanṛṇām ||2||

anusarati janaughe kautukavyākulākṣe

kimapi kṛtaninādaṃ vyāhasantau dravantau |

valitavadanapadmaṃ pṛṣṭhato dattadṛṣṭī

kimiva na vidadhāthe kautukaṃ vāsudeva ||3||

drutagatiṣu patantāvutthitau liptapaṅkau

divi munibhirapaṅkaiḥ sasmitaṃ vandyamānau |

drutamatha jananībhyāṃ sānukampaṃ gṛhītau

muhurapi parirabdhau drāgyuvāṃ cumbitau ca ||4||

snutakucabharamaṅke dhārayantī bhavantaṃ

taralamati yaśodā stanyadā dhanyadhanyā |

kapaṭapaśupa madhye mugdhahāsāṅkuraṃ te

daśanamukulahṛdyaṃ vīkṣya vaktraṃ jaharṣa ||5||

tadanucaraṇacārī dārakaissākamārā-

nnilayatatiṣu khelan bālacāpalyaśālī |

bhavanaśukaviḍālān vatsakāṃścānudhāvan

kathamapi kṛtahāsairgopakairvārito'bhūḥ ||6||

haladharasahitastvaṃ yatra yatropayāto

vivaśapatitanetrāstatra tatraiva gopyaḥ |

vigalitagṛhakṛtyā vismṛtāpatyabhṛtyā

murahara muhuratyantākulā nityamāsan ||7||

pratinavanavanītaṃ gopikādattamicchan

kalapadamupagāyan komalaṃ kvāpi nṛtyan |

sadayayuvatilokairarpitaṃ sarpiraśnan

kvacana navavipakvaṃ dugdhamapyāpibastvam ||8||

mama khalu baligehe yācanaṃ jātamāstā-

miha punarabalānāmagrato naiva kurve |

iti vihitamatiḥ kiṃ deva santyajya yācñāṃ

dadhighṛtamaharastvaṃ cāruṇā coraṇena ||9||

tava dadhighṛtamoṣe ghoṣayoṣājanānā-

mabhajata hṛdi roṣo nāvakāśaṃ na śokaḥ |

hṛdayamapi muṣitvā harṣasindhau nyadhāstvaṃ

sa mama śamaya rogān vātagehādhinātha ||10||

śākhāgre vidhuṃ vilokya phalamitymbāṃ ca tātaṃ muhuḥ

samprārthyātha tadā tadīyavacasā protkṣiptabāhau tvayi|

citraṃ deva śaśī sa te karmagāt kiṃ brūmahe sampataḥ

jyotirmaṇḍalapūritākhilavapuḥ prāgā virāḍrūpatām || 11||

kiṃ kiṃ batedamiti sambhrama bhājamenaṃ

brahmārṇave kṣaṇamamuṃ parimajjya tātam |

māyāṃ punastanaya-mohamayīṃ vitanvan

ānandacinmaya jaganmaya pāhi rogāt ||12||