dhyānam
praṇamāmi sadā rāhuṃ śūrpākāraṃ kirīṭinam |
saiṃhikeyaṃ karālāsyaṃ lokānāmabhayapradam || 1||
| atha rāhu kavacam |
nīlāmbaraḥ śiraḥ pātu lalāṭaṃ lokavanditaḥ |
cakṣuṣī pātu me rāhuḥ śrotre tvardhaśariravān || 2||
nāsikāṃ me dhūmravarṇaḥ śūlapāṇirmukhaṃ mama |
jihvāṃ me siṃhikāsūnuḥ kaṇṭhaṃ me kaṭhināṅghrikaḥ || 3||
bhujaṅgeśo bhujau pātu nīlamālyāmbaraḥ karau |
pātu vakṣaḥsthalaṃ mantrī pātu kukṣiṃ vidhuntudaḥ || 4||
kaṭiṃ me vikaṭaḥ pātu ūrū me surapūjitaḥ |
svarbhānurjānunī pātu jaṅghe me pātu jāḍyahā || 5||
gulphau grahapatiḥ pātu pādau me bhīṣaṇākṛtiḥ |
sarvāṇyaṅgāni me pātu nīlacandanabhūṣaṇaḥ || 6||
phalaśrutiḥ
rāhoridaṃ kavacamṛddhidavastudaṃ yo
bhaktyā paṭhatyanudinaṃ niyataḥ śuciḥ san |
prāpnoti kīrtimatulāṃ śriyamṛddhi-
māyurārogyamātmavijayaṃ ca hi tatprasādāt || 7||
|| iti śrīmahābhārate dhṛtarāṣṭrasañjayasaṃvāde droṇaparvaṇi rāhukavacaṃ sampūrṇam ||